COUNT DOWN  

เรื่องที่ 1 มีการเปลี่ยนแปลงเกี่ยวกับน้องหมีนิดหน่อย เนื่องจากไปเลือกเสื้อผ้าให้น้องหมีมาเยอะเกิน ใส่ไม่ไหว ซื้อไปซื้อมา แพงกว่าชุดตัวเองอีก -_-'' มีทั้งชุดผู้หญิง ผู้ชายปนกันไปหมด แล้วคุงพ่อหมีก็กลัวซะเหลือเกินว่าคุงลูกหมีจะสับสนทางเพศ เปงหญิงที ชายที ดังนั้นเพื่อขจัดปัญหา คุงแม่หมีก็เลยจัดแจงหาคู่หมั้นให้คุงลูกหมีซะเลย ง่ายจะตายไป ตอนนี้ก็เลยมีคุงลูกหมีเพิ่มมาอีกตัว หน้าตาเหมือนกันแหละ แต่สีเข้มกว่า เจ้าตัวสีเข้มก็เลยเปงหมีผู้หญิง เจ้าตัวสีอ่อนตัวเดิมก็เลยเปงหมีผู้ชาย ที่มาก็เพราะพ่อมันตัวขาวกว่าแม่มันไงง่ายๆ หึหึ

สรุปประเด็น น้องหมีสีอ่อน = เพศชายชื่อ laut

น้องหมีสีเข้ม = เพศหญิงชื่อ cinta

ทั้ง2ชื่อ พ่อหมีตั้งให้ แปลว่าไรต้องไปสืบเสาะเอาเองนะ

ตอนนี้ก็แต่งองค์ทรงเครื่องน่าร๊ากกดูมีชาติตระกูล มีรูปถ่ายลงไว้ใน notebook ไว้เด๋วเอามาอวดน๊า

เรื่องที่ 2 วันลอยกระทง หลงทาง เลิกงานแล้วแต่ไม่มีที่ไป เลยไปแวะเดินเปิดท้ายเมเจอร์ แล้วก็ช้อปอย่างบ้าระห่ำ ดีกระเป๋าไม่ซิบแตก เพราะเปิดเข้าเปิดออกบ่อยมาก ได้รองเท้าคู่ที่เหมือนคู่โปรด ที่ใส่ไปทำส้นหลุดตอนไปเหมืองบ้านปูมาด้วย ดีใจกรี๊ดๆๆๆ ชอบมากๆไม่นึกว่าจะยังมีขายอยู่ เด๋วไปเหมืองรอบหน้า ช้านจาใส่ส้นสูงไปเดินเฉิดฉายที่เหมืองอีกคอยดู ครายจะทามมาย แกร่กๆๆ ช้อปไปช้อปมาได้ของมากมายล้นมือ อารมณ์ไม่ได้ไปเดินนาน แล้วของก็สวยงามละลานตาไปหมด ไม่ทันระวังตัว กลับมาถึงบ้าน ได้เวลาโทรหาหมาน้อยละ แต่...โทรศัพท์ช้านหายไปไหนว๊าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ง่ายๆมันได้จากไปแล้วโดยพวกมือดีแต่จิตใจเลว ไปซะแล้วลูกรัก พร้อมกับ sms ที่เฝ้าสั่งสมมาเปงร้อย รวมทั้งอัลบั้มภาพลับไม่ลับ ไปหมด หมดกันๆๆๆๆๆๆๆๆ

ถ้าเห็นรูปพู่ไปอยู่ตาม fwd mail ที่ไหนไม่ต้องแปลกใจ...หึหึหึ

ยังยังไม่พอ ด้วยความแค้นวันรุ่งขึ้นช้านก็เลยไปถอยโทรศัพท์ใหม่มาซะเลย หึหึหึ ไม่กลัวว้อยยยย the show must go on (แต่พ่อด่า) ตอนนี้เลยเปลี่ยนมาใช้ 7270 แทนแย้ว ลำบากลำบนมากๆ เพราะมันเป็นวัสดุแบบมันๆสีดำ พอไปจับนิดก็ลอยนิ้วมือให้รึ่ม วันๆไม่ต้องทำมาหากินไร หยิบผ้ามานั่งขัดๆโทรศัพท์ ถ้าเลขมันขึ้นก็คงดี -*-

ตอนนี้เลยเป็นโรคระมัดระวังโทรศัพท์เป็นพิเศษ ทุกๆคนก็ระวังกันไว้ด้วยนะค๊า อันเก่าของพู่ก็ไม่ใช่รุ่นไฮโซไร มันก็ยังเอาไปเล้ยย 6230 อ่ะ

เรื่องที่ 3 ถัดมาจากวันที่โทรศัพท์หาย ตอนเย็นแม่เรียกไปกระซิบบอกว่า นี่ๆ เมื่อวานคนใช้ข้างบ้านบอกว่าขโมยขึ้น!!!!!

พระเจ้า ขโมยรองเท้าไป โอ้จอร์จ ขึ้นไป 3 บ้าน รองเท้าหนังของป๊ะป๋า กะพี่ชาย ก็เลยหายไปด้วยประการฉะนี้ ให้ตายสิ นี่หรือเมืองไทย คนรวยก็รวยแสนรวย คนจนก็ต้องขโมยแม้กระทั่งรองเท้า +( มือถือตูด้วย !!! ) แต่รองเท้าของพู่ไม่หายเพราะคู่แพงๆ ไม่ค่อยได้ใส่ เลยยังเก็บไว้ในบ้านอยู่เลย ไม่งั้นคงเศร้าอีก คอลเลกชันรองเท้า 199 ก็เลยยังอยู่ครบถ้วน หึหึ ขอบใจนายมาก ไอ้คุณโจร

เรื่องที่ 4 ไปสอบมาค่ะ ไม่ต้องถามว่าทำได้ไหม รู้ๆกันอยู่ หึหึ สอบทั้งเสาร์ทั้งอาทิตย์เลย คุงหมาน้อยไม่อยู่ไม่มีคนไปนั่งรอเลยง่ะ แง๊ๆ เหงานะเนี่ย ซึ้งใจจังคุงหมาน้อยไปนั่งรอเราสอบ ~ สอบเสร็จไว ป๊ะป๋ายังไม่มารับ ก็เลยไปเดินวนๆหาของกินในโรงอาหาร ซื้อน้ำมะนาวปั่นมาแก้วนึง เสร็จก็เอาไปวางจองโต๊ะไว้ก่อน กินคนเดียวเหงาจัง แล้วก็เดินไปซื้อข้าว เดินกลับมาที่โต๊ะ... น้ำมะนาวตู แต่ฉไนหลอดไปทิ่มคาปากคนอื่นอยู่ -*- งง นี่ชั้นเมาเหรอเนี่ย ป่าวไม่ใช่ ไอ้บ้าที่ไหนนไม่รุ้มานั่งดูดน้ำมะนาวของช้านนนนน หน้าตาเคลิบเคลิ้ม -*-

ชมพู่ : "โทดนะคะ อันนั้นเหมือนจะเป็นของหนู เอ๊ะหรือไม่ใช่ งง"

คุณคนนั้น : "ทำตาเหลือกลาน อ้าวเฮ้ยชิบห. (ชิบไม่หาย แต่น้ำมะนาวตูต่างหากที่หาย) โทดครับ ผมนั่งผิดโต๊ะ"

ชมพู่ : "เหอๆ"

คุณคนนั้น : "โทดจริงๆครับ ผมซื้อให้ใหม่ ขอโทษครับๆๆ ก้มปะหงกๆ"

ชมพู่ : "อ๋อ ไม่เป็นไรค่ะ แล้วก็เดินจากไป"

.................โทรไปฟ้องหมาน้อย หมาน้อยยังขำ แล้วบอกว่ามาฟอร์มจีบพู่ป่าว ตลกเหอะ ท่าจะไม่ใช่ อันนี้แถวบ้านเรียก หลอกแดร๊ก!!!!

-*-

เรื่องที่ 5 เปลี่ยนอารมณ์ มาเปงเรื่องเศร้ามั่งดีก่า เมื่อหลายดือนก่อนพู่เคยได้ fwd mail  ที่เป็นเรื่องเกี่ยวกับผู้หญิงคนนึงที่ต้องจบชีวิตลงเพระความรัก ตอนแรกพู่อ่านแล้วก็เศร้านะ แต่ไม่ได้ไรมาก แต่เมื่อกี้เสิชหาเพลง แล้วหลงทางไปเข้า diary ของคุณพิมเข้าพอดี เพิ่งรู้ว่าเธอมีตัวตนจริงๆ ตอนแรกนึกว่าเป็นเรื่องแต่งขึ้น แต่ก็มีรายละเอียด ชื่อ ประวัติมากมาย เศร้าจัง ลองอ่านเรื่องเก่าๆ เธอเป็นคนเขียนเรื่องสนุกมากเหมือนกัน มีมุกตลกๆน่ารักๆ อ่านแล้วก็เศร้าเลย

ตอนนี้คุณพิมก็คงไปสู่ ณ ที่ที่สวยงามแล้ว

บางทีความรักก็เป็นเรื่องที่ละเอียดอ่อนจริงๆ

สำหรับคนที่อยากติดตามอ่านเรื่องของเธอนะคะ ไปอ่านได้ที่นี่นะคะ

http://bwitch.exteen.com/

เหตุใดคนมากมาย ต้องอยู่ในความทุกข์ใจ ทั้งๆที่ใจของเขาก็รักกัน
รักอาจเป็นความสวยงามที่หลอกให้คนมีฝัน และแล้ววันนึงกลับพังทลาย

นั่นคือของขวัญจากฟ้า หรือคือคำสาป
คือหยาดฝนฉ่ำเย็น หรือร้อนเป็นไฟ อยากจะรู้ว่าคืออะไร

นั่นคือความรักใช่ไหม ที่วาดรอยยิ้มได้
คือความรักใช่ไหม ที่หลายคนร้องไห้
ความรักแท้จริงเป็นเช่นไร ยังคงไม่รู้ไม่เคยเข้าใจ